Կետադրել տեքստը

Մոլի ծխող էր Անդրանիկը։Բարկողին,սև սուրճ և ծխախոտը նրա միակ սփոփանքն էին օտարրության մեջ։Սիրում էր այն ծխախոտը,որ ուղարկում էին իր զինվորները Հայաստանից։Հատկապես սիրում էր Մշո թութունը։Իսկ այդպիսի թութուն կար Աշտարակի շրջանի Ուջան գյուղում և նա գնացող-եկողի միջոցով կապված էր այդ գյուղի հետ։

Անդրանիկը բաղձանքով էր հիշում Մառնակի անտառը։Նա միթքն ուղղում էր դեպի իր բնօրրանը Սուրբ Կարապետի վանքի պուրակներում։Նրա սևեռուն միտքը հասնում էր Սասուն, վերհիշում  Մշո Առաքելոց  վանքի նշանավոր կռիվը։Հայրենիքի կարոտն էր մղկտացնում նրա սիրտը։Վաղուց լսել էր,որ սև Բեքիրի զորքերը հետ էին շպրտվել Ալեքսանդրապոլից։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s