ՆԱՐ- ԴՈՍ «ԱԳԱՀՈՒԹՅԱՆ ՍԿԻԶԲԸ»

Պատմվածքը Պատմում է Դրախտից վտարված Ադամի մասին ով խախտել էր Աստծո պատվիրանը և  իր կնոջ՝ Եվայի հետ կերել էր արգելված պտուղը: Նրանք պետք է աշխաեին որպեսզի կարողանաին ապրել:  Օրերից մինօր ադամը լծում է եզներին և միտք անելով գնում աշխատելու և ապսոսում որ խախտել է պատվիրանը: Բայց դե ինչ եղել է արդեն անցաց է: Մտածում մտածում էր ադամը և մի միտք ծագեց իր մտքում, որ նա է միակ մարդը աշխարհում և աշխարհի տերը ինքն է: հետո մատածում է որ իրենից բացի ելի մարդ կլինի և նա այլևս չի լինի աշխարհի տերը: այս միտքը նրան շատ է տխրեցնում և նա որոշում է իր եզներին առաջ տանել և ավելի մեծ տարացք վերձնել իրրեն: Երկար գնում է նա և ահա իր դիմացով վազում է մի տղամարդ և ասու որ կանգնեցնի եզները դա իր տարածքն է: տարածքի համար մեծ վեճ է բնկվում: հատակին պարկող ադամը ելք չունենալով խնդրում է բաց թողնի իրեն և նա այլևս չի շարունակի եզներին առաջ տանել, բայց միաժամանակ նա ոտքով հրում է այն քարը, որը պատկանում էր անծանոթին: Անծանոթը տեսնում է դա և ասում որ աչթտ միշտ չլինի, այսինքն աչքտ միշտ ծակ լինի:
Ասումու հեռանում է: Ադամը հասկանում է, որ այդ անծանոթը Աստվածն էր և եկել էր իրեն փորձելու:

Ավանդազրությցը Մարդկանց անտանելի բնավորության մասին է, ովքեր շատը ունենալով միևնույն է ավելիին էն ձգտում չմտածելով որ կարող են կորցնել այն ինչ ունեն

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s