Ֆրանսուազ Սագան «Բարև, թախիծ». վերլուծություն

Այս գրքի հետ կապված մի պատմություն կա, որը ինձ շատ է զարմացրել և կուզեմ պատմել այն։ Երբ Սագանի գիրքը հայտնվել էր գրախանութներում, մի օր ինքը որոշել է հետաքրքրվել և իմանալ, թե ինչ արձագանք կա, մոտեցել է վաճառողուհուն և հարցրել, թե ինչ նոր գիրք ունեն, էս կին էլ, թե՝ հա նոր գիրք կա, քիչ է մնացել արդեն, բայց Դուք դեռ անչափահաս եք և ուզում էր ասել իբրև քո խելքի բանը չի, հետո պարզվել է, որ այդ անչափահաս աղջիկը 18-19 ամյա Ֆրանսուազ Սագանն է եղել։

Մարդիկ այնքան տարբեր են և այնքան են տարբերվում միմյանցից, և պարզապես դուք պետք է ուշադիր լինեք և ճիշտ մտածեք, նախքան ձեր կյանքը ինչ-որ մեկի հետ կապելը: Հակառակ դեպքում, ամեն ինչ կարող է ավարտվել, ինչպես այս պատմության մեջ։ Առաջին սերը, ցանկությունը, կիրքը, ինտրիգը, զվարճանքը, երիտասարդությունը, նախանձը բոլորը միասին հավաքվեցին: Եվ հանկարծ շրջվեց ամեն ինչ գլխիվայր և մնաց միայն տխրությունը: «Դուք սիրո մասին պարզունակ պատկերացում ունեք: Դա միայն իրարից անկախ և իրար հաջորդող զգացմունքների հերթականություն չէ…» և իրականում սերը սահմանում չունի, ուղղակի կա կամ էլ ընդհանրապես չկա: Այն քեզ ընտրում է կամ չի ընտրում: Իսկ իմանալ կամ ավելի ճիշտ տեսնել այն հնարավոր է և հիասքանչ է ներկա լինել նրա գոյության մեջ։ Հերոսուհին՝ Սեսիլը, տասնյոթ տարեկան է և մոր մահից հետո նա կարծես կորցնում է ինքն իրեն։ Սեսիլը ուներ հայր, որի հետ նրանք շատ նման են այն ճանապարհը ընտրելուն, որով նրանք կգնան մինչև իր կյանքի վերջը: Հայրը՝ երիտասարդ, կենսառատ և կարող տղամարդ էր, և երկու տարի առաջ, գիշերօթիկից դուրս գալիս, Սեսիլի համար դժվար չէր հասկանալ, որ նա սիրուհի ունի: Բայց դժվար էր նրան հաշտվել այն մտքին, որ վեց ամիսը մեկ փոխում է իր սիրուհիներին: Սակայն շատ շուտով նրա հմայքը, այս անհոգ, հեշտ կյանքը, հակումներն ու այդ փաստը սովորական դարձրին Սեսիլի համար: Հայրը թեթևորեն էր ապրում իր կյանքը. գործերի մեջ ճարպիկ էր, հեշտ ոգևորվում էր, նույնպիսի հեշտությամբ էլ սառչում, և դա կանանց դուր էր գալիս: Սեսիլը նրան իսկույն սիրեց: Սիրեց քնքշաբար, քանի որ նա բարի էր, վեհանձն։ Ըստ իս, սա վատ կյանք չէ, պարզապես այն է, որ բոլորի համար հասկանալի չէ և դատապարտվում է շատերի կողմից: Եվ չնայած համաձայն եմ հերոսուհիներից մեկի խոսքերի հետ այդպիսի մարդկանց ճակատագրի վերաբերյալ, նման տեսակետը գոյություն ունենալու իրավունք ունի: Սա կյանքի պատմություն է։ Այն մասին է, թե ինչպես դուք չեք կարող հույսը դնել մարդկանց փոխելու ձեր ունակությունների վրա, պարզապես այն պատճառով, որ սիրահարված եք, և ձեզ թվում է, որ դա փոխադարձ է: Կան դեպքեր, երբ դա դեռ տեղի է ունենում, բայց ավելի հաճախ մարդիկ մնում են նույնը, և նրանք, ովքեր փորձել են դրանք փոխել, ներխուժում են ներսից:

Հեղինակն ունի հաճելի ոճ, որը համընկնում է իրեն: Այս ոճը չի կարող չուրախացնել , և ես ուզում եմ վերադառնալ դրան `ավելի ու ավելի: Այնպիսի զգացողություն կար, կարծես նա նստած է իմ դիմաց և պատմում է կյանքից: Երբ կարդացի այս գիրքը մի տեսակ կարծես ինչ որ մոռացված հուշ հիշեցի, զգացի թախիծ և մի տեսակ նրբություն, ուրախություն։ Իրոք շատ հուզող ու ճշմարիտ էր և զգացածս այնքան շատ որ չեմ կարող ասել։ Գիրքը ընթերցելու ընթացքում ոչ մի էջի վրա չկա թախծի որևէ նկարագրություն, որը ստիպում է անընդհատ գտնել այդ վերնագրի իմաստը: Այն մարդկային էության, կրքերի, վերելքների ու վայրէջքների էմոցիոնալ գրվածք է։ Հավանեցի շատ, վերջին տողերն ինձ հարազատ մեղեդի էին՝ շոյո՜ղ, Սաադի գարունները մանրամութի սաթ հիշեցնող։ Հետաքրքիր սկսեցի, հիասթափված վերջացրի. չկայացած օրիորդի էգոիզմը սահման չուներ։ Մի խոսքով, հրաշալի գիրք, հրաշալի բովանդակություն։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s